/ Leven met longfibrose / Lotgenotencontact / Ervaringsverhalen / Revalideren: ‘Ik ging van ziek naar energiek!’
Revalideren: ‘Ik ging van ziek naar energiek!’
Wat komt er kijken bij een longrevalidatietraject? Jeannette van Alphen (67) volgde zo’n traject en vertelt erover.
“Omdat ik longfibrose heb, is mijn conditie al niet best. Toen ik drie jaar geleden vanwege een rugblessure ook nog eens een periode op bed moest liggen, ging mijn conditie nog harder achteruit. Daarom wees mijn fysiotherapeut mij op het longrevalidatiecentrum Dekkerswald, onderdeel van het Radboudumc. Na overleg met mijn longarts kon ik met een verwijzing meedoen aan een tweedaags assessment bij het revalidatiecentrum. Hierbij werd beoordeeld of ik geschikt ben voor het longrevalidatieprogramma.”
‘Ik heb meer energie, een betere conditie en zit beter in mijn vel’
Intake
“Door corona duurde het nog tien maanden voordat ik eindelijk werd opgeroepen voor een intakegesprek. In dit gesprek werd het traject uitgelegd en bespraken we mijn verwachtingen. Ik hoopte vooral een betere kwaliteit van leven over te houden aan het traject. De eerste dag van het assessment was een zware dag die mij veel energie kostte. Ik kreeg verschillende lichamelijke testen, zoals longfunctietesten en bloedgasafname tijdens een fietstest. De tweede dag had ik gesprekken met een aantal leden van het revalidatieteam, zoals een longarts, longverpleegkundige, fysiotherapeut, psycholoog, maatschappelijk werker en een diëtiste. Mijn man mocht hierbij aanwezig zijn. Ik vond dat erg plezierig omdat hij zo meekreeg wat het traject inhoudt. Daarnaast horen twee mensen meer dan één.”
‘Gelukkig revalideerde ik met een gezellige groep mensen’
Gemotiveerd
“Tijdens het assessment kijken ze naar je lichamelijke gesteldheid, maar ook naar je motivatie en wat je van de revalidatie verwacht. Er is maar een beperkt aantal plekken per jaar. Het is daarom belangrijk dat je gemotiveerd bent en dat je conditie op het juiste peil is. Die mag niet te slecht zijn, maar ook niet te goed. Tijdens een multidisciplinair overleg bespreken ze of het zinvol voor je is om aan de revalidatie deel te nemen. Gelukkig bleek dat voor mij zo te zijn.”

Twee doelen
“Na enkele maanden kreeg ik bericht dat ik mocht starten met de revalidatie van tien weken. Vier dagen in de week moest ik in de kliniek verblijven, in het weekend mocht ik naar huis. Een traject van tien weken lijkt lang, maar als je daar bent, vliegt de tijd voorbij. Ik had twee doelen voor mezelf gesteld. Ten eerste wilde ik zowel lichamelijk als geestelijk zo gezond mogelijk zijn. Ik sta momenteel aan het begin van het traject voor een eventuele longtransplantatie, dus daar wil ik goed op voorbereid zijn. Ten tweede vond ik het belangrijk om de balans te vinden tussen activiteit en rust.”
Intensief
“De eerste twee weken van het traject waren intensief. Het was een erg vol programma. Ik moest de weg in het gebouw nog leren vinden en wennen aan het ritme. Gelukkig revalideerde ik samen met een gezellige groep mensen. Per week komen er ongeveer vier nieuwe revalidanten bij en gaan er ook weer vier weg. Dat vind ik een goede opzet, omdat de groep nieuwe mensen kan opvangen en wegwijs maken. Ook kan het team zo de aandacht goed verdelen. Het programma bestaat uit verschillende onderdelen. Deze worden per persoon aangepast. Gedurende het hele traject is de behandelcoach je voornaamste aanspreekpunt. Samen kijk je hoe het gaat en waar eventuele bijsturing nodig is.”
Doelen behaald
“Dankzij het traject zit ik nu veel beter in mijn vel. Ook heb ik meer energie en een betere lichamelijke conditie, met name door meer spierkracht. Mijn doel is zeker behaald: een goede voorbereiding op een eventuele longtransplantatie. Ook vond ik de balans weer terug tussen activiteit en rust. Daarnaast heb ik het lopen met een rollator leren waarderen. Ik heb een rollator gekocht, maar dan wel een die er apart en mooi uitziet. Na afloop van mijn revalidatietraject zei mijn man: ‘Eerst zag ik een zieke vrouw en nu zie ik een energieke vrouw.’ Hoe mooi is dat!”
‘Krijg je de kans om een longrevalidatie te doen? Grijp die aan’
Grijp je kans
“Als je de kans krijgt om een longrevalidatie te doen, grijp die dan met beide handen aan. Dat zou ik iedereen willen aanraden. Je longen zelf worden er niet beter van, maar alles eromheen kun je wel verbeteren. Het resultaat voor mij is een betere kwaliteit van leven. Zie het als een auto waarvan de motor niet meer zo goed functioneert. Die kun je beter laten presteren als je de banden op de juiste spanning brengt, een spoiler op het dak aanbrengt en er betere brandstof in giet.”
Van krachttraining tot schilderen
In Jeannettes longrevalidatietraject kwamen de volgende onderdelen aan bod:
- Fysiotherapie: afwisselend krachttraining en oefeningen gericht op uithoudingsvermogen.
- Beweegtherapie: individueel maar ook in groepsverband. Bijvoorbeeld lopen met een rollator, fietsen op een elektrische fiets, zwemmen en wandelen.
- Psychomotorische therapie in groepsverband. Dit is meestal in de vorm van spellen zoals sjoelen, darten, kubb en jeu de boules. Hierbij gaat het erom hoe je beweegt, wat je grenzen zijn, hoeveel energie iets kost en of je op tijd stopt.
- Creatieve therapie gericht op het ondersteunen van verwerkingsprocessen. Dit gebeurt aan de hand van onder andere individuele gesprekken, tekenen, kleien en schilderen.
- Individuele gesprekken met een behandelcoach, longarts, verpleegkundige, fysiotherapeut, psycholoog, diëtiste, maatschappelijk werker en een beweegtherapeut.
- Onderwijs in groepsverband over aanverwante onderwerpen.
- Meetings met het multidisciplinaire team. Hierin zitten alle vertegenwoordigers van de hierboven genoemde therapieën.
