Longfibrose is een chronische en zeldzame longziekte. Daarbij ontstaat littekenweefsel in de longen, waardoor ze steeds stijver en minder soepel worden. Dit littekenweefsel bemoeilijkt de opname van zuurstof in het bloed. Het gevolg is kortademigheid, vooral bij inspanning. Naarmate het littekenweefsel toeneemt, wordt het longvolume kleiner en wordt ademhalen steeds moeilijker.
Vage klachten
De eerste klachten zijn vaak vaag, zoals sneller buiten adem zijn en een aanhoudende droge hoest. maar na verloop van tijd gaat de conditie steeds verder achteruit. U voelt zich vermoeid en heeft weinig energie. Naarmate de ziekte vordert, nemen de klachten toe en vallen dagelijkse activiteiten als traplopen, lopen en aankleden steeds zwaarder. Lees meer over klachten en symptomen.
Ongeneeslijk
Longfibrose is een ongeneeslijke ziekte; eenmaal beschadigd longweefsel herstelt niet meer. Het verloop en de vooruitzichten verschillen per persoon en zijn afhankelijk van de onderliggende oorzaak, het ziekteverloop en de behandelmogelijkheden.
Hoe vaak komt longfibrose voor?
Longfibrose is een zogenoemde interstitiële longziekte (ILD). Dat is een verzamelnaam voor aandoeningen die het “interstitium” aantasten – de ruimte tussen de longblaasjes en de bloedvaten.
In Nederland krijgen jaarlijks ongeveer 1.000 mensen de diagnose longfibrose. In totaal zijn er naar schatting tussen de 2.000 en 3.500 mensen met deze aandoening. Longfibrose komt voor bij zowel mannen als vrouwen, meestal boven de 50 jaar. Soms ontstaat de ziekte ook op jongere leeftijd.
